28 Mart 2017 23:30
-A +A
Ezgi Uzgel

Ezgi Uzgel

Dostluk


Şu hayat dostlarla güzel. İnsanın ailesi, çocukları, akrabaları olsa da dostluk bir ihtiyaç. Aristo da dostluğu, mutluluğu korumak için önemli bir erdem olarak ifade etmiş. Aristo’yu okuduğumda dostluktan ne anladım sizinle de paylaşmak isterim.
Dostluğun dayandığı 3 kriter vardır demiştir: yararlılık, zevk ve erdem.
Yararlılık; onun dostu olmak istiyorum çünkü bana şu iyiliği yapar yaklaşımıdır. Ancak yararlılık ihtiyaca göre değiştiğinden bugün yararlı olan yarın olmaz ve gerçek dostluk yararlılık üzerine kurulamaz.
Zevk; bu kişiyle görüşmek istiyorum çünkü onunla olmaktan zevk alıyorumdur. Zevkler de zamanla değiştiğine göre bu da kalıcı bir dostluk için kriter olmaz gibi. Bu nedenle de gerçek dostlara az rastlanır.
Dostluk inşa edilen bir şey ve bir inşa sürecidir. Karşımızdaki kişiyle erdemleri paylaşma söz konusudur. Yani o kişi içimizdeki en iyiyi ortaya çıkarmayı sağlayandır. Yükselmemizi, içimizdeki en ulvi olanla temas etmemizi sağlar. Dostluk paylaşılabilecek bir şeydir, maddi bir şey değildir o yüzden basit bir zevk de değildir. Mutluluk, dostluğun büyük gizemi, bu düzeye gelindiğinde, bizim az ama çok iyi dostumuz olur ve onlara hayat boyu güvenebiliriz. Güvenebileceğiniz insanlara yakın olmak ne büyük bir lütuftur.
Philia, dostluk Aristo için sosyal bir erdemdir. İnsan sonuçta sosyal bir varlıktır ve daha iyi olabilmesi ve tecrübeler yaşayabilmesi için diğerlerine ihtiyacı vardır. Materyalist ve bireysel zamanlarda yaşadığımız için herkes kendi başına yapabileceğini, kimseye ihtiyaç duymadığını ve bir ihtiyacı olursa onu parayla yaptırabileceğini düşünüyor. Felsefi açıdan bu yanlış. İnsan tek başına kim olduğunu anlayamıyor mutlaka zıttına ve aynasına ihtiyaç duyuyor. Dostumuz bize ayna olarak bu görevi yapıyor. Onunla yaşadıklarımız iyi ve kötüyü ayırt etmemizi sağlıyor.
Dost olan insanların oluşturduğu bir toplum kardeş bir toplum olabilir. Sadece dostlardan oluşan bir toplum, kim olduğumuzu göstermekten korkmadığımız ve yargılanmadığımız bir toplum olur. Her şey bize sevgiyle ifade edildiği için kendimizi düzeltebiliriz. Diğer taraftan da felsefi olarak iç dünyamızda özerk ve bağımsız olmalıyız.
Dostluk bir başkası üzerine hâkimiyet kurduğumuz bir ilişki biçimi değildir. Dostumuz bizim için bir referans noktası, yol göstericidir.
Aristo ‘Dostluk insanın en kıymetli varlığıdır’ der. Dost mutluluk verir. Erdemli kişinin bize eşlik etmesi erdem getirir. İyi insan etrafına erdem saçar, en çok da dostlarına iyilik saçar. Onlarla değerlerini ve dünya görüşünü paylaşır. Philia, en üst erdem, ötekine iyilik yapmaya odaklı olmak demektir, öteki bendenmiş gibi iyi davranmaktır.  
Peki, hayatımızda gerçek dostlar olsun istiyorsak ne yapmalıyız? O zaman biz de karşı tarafta fayda veya zevk aramayı bırakıp, bize ayna olan, erdemlerimizi büyüten insanlarla bir dostluk inşa etmeliyiz.
Bu yazıyı bana ayna görevi gören beni hiçbir zaman pışpışlamayıp, sevgiyle bana gerçeğini ifade eden dostlarıma adıyorum. İyi ki varsınız. Hayatıma dokunduğunuz için teşekkürler. 

Facebook'ta paylaş butonu
Print
Yorum Yap
Yorumunuz
1000

Henüz yorum yapılmadı,
İlk Yorum yapan siz olun...

Facebook Yorumları
Çok Okunanlar
Çok Yorumlananlar
Arşiv
Hava Durumu
Hava Durumu
Yükleniyor...